3. boulimia
Eetstoornis waarbij mensen vreetbuien afwisselen met het bewust ontdoen van hun eten via overgeven. Hierbij kunnen levensbedreigende situaties ontstaan door de verstoring van de stofbalans in het lichaam. Veel informatie is te vinden op de site van de stichting Anorexia en Boulimia Nervosa.
In Nederland hebben per jaar meer dan 30.000 vrouwen tussen de 15 en 30 jaar een eetstoornis. Per jaar komen hier zo'n 3000 nieuwe mensen bij. Daarvan is een klein percentage man. Ook op jonge leeftijd komen eetstoornissen voor. In het voortgezet onderwijs heeft één op de 14 meisjes een eetstoornis. De exacte cijfers liggen waarschijnlijk hoger, want eetstoornissen worden vaak niet onderkend omdat ze zo goed verborgen worden gehouden.
Eetstoornissen ontstaan meestal door een combinatie van biologische, psychologische en sociale factoren, en beginnen bij jonge vrouwen en meisjes vaak met extreem lijnen, zoals hele dagen niet eten, overdreven veel bewegen, braken of het gebruik van laxeermiddelen. Hierdoor zijn er jaarlijks tientallen ziekenhuisopnamen. Eetstoornissen kunnen namelijk ernstige lichamelijke lichamelijke gevolgen hebben. Maar wanneer je een eetstoornis hebt, of dreigt te ontwikkelen, is er gelukkig vaak behandeling mogelijk.
Over eetstoornissen zijn door de jaren heen enkele misverstanden ontstaan. Zo is anorexia niet zomaar een 'doorgeschoten lijnpoging', maar een hardnekkige psychiatrische stoornis met ingrijpende gevolgen voor de persoon in kwestie, maar ook voor zijn of haar omgeving.
Uit navraag onder verschillende (ggz)instellingen in het land blijkt er ieder jaar weer behoefte te zijn aan goede voorlichting over en aandacht voor eetstoornissen. In een tijd waarin er een groeiende aandacht is voor gewicht, diëten, afvallen, uiterlijk en het maatschappelijke 'obesitas-probleem'
Een persoon is boulimisch wanneer hij of zij zich onbekwaam voelt om de drang tot eten, zelfs tijdens het eten zelf, te controleren, wanneer hij of zij een grotere hoeveelheid voedsel verbruikt dan een normaal persoon, en wanneer dergelijk gedrag minstens tweemaal per week gedurende drie maanden voorkomt.
Boulimie is een pathologisch lichaamsbeeld en de wanhopige wens impliceert dun te lijken. De meerderheid van boulimische patiënten zijn jonge vrouwen van 10 tot 30 jaar oud, hoewel de stoornis bij mensen van alle leeftijden en beide geslachten kan voorkomen.
Boulimie gaat vaak minder over voedsel, en meer over diepe psychologische kwesties en diepgaand gevoel van gebrek aan controle. De episoden van eten/zuivering kunnen extreem zijn, soms gepaard gaand met snel en onbeheerst eten. De lijders stoppen soms pas als ze door een andere persoon worden onderbroken of wanneer hun maag het niet meer aankan. Deze cyclus kan meerdere keren per week of, in ernstige gevallen, meerdere keren per dag worden herhaald. De lijders kunnen het "vernietigende" eetpatroon vaak als manier zien om controle over hun leven te bereiken.
Sommige personen die lijden aan anorexia kunnen boulimisch gedrag vertonen: op bepaalde ogenblikken veel eten en zuiveren van voedsel op een regelmatige of zeldzame basis tijdens hun ziekte. Alternatief kunnen individuen met anorexia overschakelen op een periode van boulimie. Terwijl boulimie minder een dodelijk gevaar oplevert, zeggen velen die aan allebei hebben geleden dat boulimie meer geestelijk lijden impliceert.
DSM-IV-criteria
Het DSM-IV geeft de volgende criteria:
Herhaalde episoden van eetaanvallen. Een episode van 'vraatzucht' wordt gekenmerkt door beide volgende criteria:
Het eten in een bepaalde tijd (bijvoorbeeld twee uur) van een hoeveelheid voedsel die beduidend groter is dan de meeste mensen in zo'n periode zouden eten onder gelijke omstandigheden.
Het gevoel tijdens de periode geen beheersing over het eten te hebben (bijvoorbeeld het gevoel niet te kunnen stoppen of geen beheer te hebben over wat en hoeveel men eet).
Herhaald ongepast compensatiegedrag om gewichtstoename te voorkomen, bijvoorbeeld het opwekken van braken, misbruik van laxeermiddelen of andere medicijnen, vasten of overmatige lichaamsbeweging.
De eetaanvallen en het compensatiegedrag treden gemiddeld minimaal twee keer per week op gedurende een periode van drie maanden.
Het zelfbeeld wordt overmatig beïnvloed door de lichaamsvorm en het gewicht.
De stoornis treedt niet uitsluitend op tijdens episoden van anorexia nervosa.

Mogelijke gevolgen van eetstoornissen
Boulimia nervosa
Onevenwichtigheid van hartritmie, hartverlamming
Irritatie en scheuren in de keel, de slokdarm en de maag
Laxerende afhankelijkheid
Braak-vergiftiging
Gebitsproblemen
Vochtophoping in gezicht, bijv. opgezwollen ogen
Opgezette klieren
Concentratiestoornissen
Andere dwanghandelingen
Hormonale veranderingen, zoals menstruatiestoornissen
Moeheid, malaise
Dood
Anorexia nervosa
Inkrimping van de hartspier
Langzame en onregelmatige hartslag
Hartfalen
Amenorroe
Niersteen
Constipatie
Vertraagde bloedsomloop; koude handen en voeten
Vertraagde maagleging, irritatie van de darm
Hormonale veranderingen, zoals menstruatiestoornissen
Moeheid
Osteoporose
Dood