Wat kan ik beter wel en niet zeggen tegen iemand met een eetstoornis?
Er is natuurlijk niet één 'standaardmanier’ om te praten met iemand die een eetstoornis heeft. Wat je doet en hoe je dat doet wordt natuurlijk bepaald door je eigen persoonlijkheid; wat wel en niet bij je past. En van de persoon met een eetstoornis; wat die wel en niet prettig vindt. Hieronder volgen een aantal tips:
[terug]- Probeer maar gewoon jezelf te zijn.
Doe wat voor jou goed voelt, wat jou goed lijkt, dus wat bij jou past.
- Probeer open en eerlijk te zijn.
Geef bijvoorbeeld aan dat je niet goed weet hoe je iets bespreekbaar moet maken, maar dat je er wel mee zit. Vraag maar na wat je niet begrijpt.
- Vraag hoe je de ander zou kunnen helpen.
Helpen kan bestaan uit veel verschillende dingen, afhankelijk van de behoefte van de persoon zoals bijvoorbeeld: eens praten, belangstelling tonen, jou mogen bellen als het lastig is, even klagen / spuien als het gevecht zwaar is, weten dat hij/ zij bij jou terecht kan als er iets is. Je kunt ook navragen wat de persoon wil dat je liever níet doet, dan kun je daar rekening mee houden. Want ook dat kunnen heel verschillende dingen zijn.
- Laat merken dat de ander bij je terecht kan.
Het kan best dat de persoon in het verweer gaat, of zich lijkt af te sluiten voor wat je zegt. Dat is een veel voorkomende reactie uit angst. Maar ook al lijk je niet door te kunnen dringen, toch hoort iemand vaak best wat je zegt en denkt er later nog wel over na. Misschien vindt iemand het juist wel fijn om er eens over te kunnen praten, maar vind het tegelijkertijd misschien ook wel heel eng. Omdat iemand zich bijvoorbeeld schaamt of bang is voor je reactie. Probeer te laten merken dat je er wilt zijn, zonder je op te dringen of je te gaan bemoeien met het (eet)gedrag. Zeg dat praten kan en mag, maar dat het niet (meteen) hoeft, maar ook later kan. Zo laat je de ander ook ruimte. Zet de deur in ieder geval alvast open.
