Zorg op maat

Een behandeling op maat is broodnodig

Het behandelen van een eetstoornis heeft zorg op maat nodig en dus werken de HC therapeuten eclectisch. Dat wil zeggen dat alle Ervaringsprofessionals van Human Concern breed geschoold zijn in diverse stromingen binnen de psychische hulpverlening. Naast het doelgericht inzetten van hun ervaringsdeskundigheid, passen zij hun interventies, methoden en technieken aan, aan wat iedere individuele cliënt nodig heeft. Cliënten zijn uniek en dus heeft iedere cliënt een andere aanpak of benadering nodig. Zo volgt de behandeling de cliënt en niet andersom!

De behandelaren van Human Concern werken met een combinatie van twee hoofdtherapeutische modellen namelijk de Psychodynamische en de Gedragstherapeutische. De grondhouding van de therapeuten komt uit de Grote Psychotherapie en heeft te maken met het leven leren leven zoals het is.

Onderstaande therapievormen worden wisselend gebruikt tijdens de behandeling:

1. Cliëntgerichte therapie | Inzichtgevende therapie
2. Schemagerichte therapie
3. Rationeel Emotieve Therapie (of RET)
4. Gedragstherapie
5. Interpersoonlijke Therapie (IPT)
6. Creatieve therapie (Beeldend | Drama)
7. Psychomotorische therapie
8. (Di)eetmanagement
9. (Pscycho) Farmacotherapie
10. Technieken en theorie oa uit de:
    • Transaktionele Analyse
    • NLP
    • Psychosynthese
    • Mindfullness
    • EMDR
    • Focussen

1. “Cliëntgerichte therapie” is een vorm van inzichtgevende psychotherapie. Het uitgangspunt van cliëntgerichte therapie is vaak persoonlijke ontwikkeling. Dit heeft vanzelfsprekend meer zelfreflectie en zelfkennis tot gevolg. Behalve positieve eigenschappen, zal de cliënt ook negatieve eigenschappen van zichzelf leren erkennen. Het uiteindelijke doel hiervan is zelfaanvaarding, door middel van het ervaren van gedachten en gevoelens van binnen uit. Dit kan leiden tot een beter uitgebalanceerd leven.

Bij cliëntgerichte therapie bepaald de cliënt zelf welke richting de therapie op gaat. Het is een zogenaamde persoonsgerichte therapie. De therapeut biedt de cliënt zijn of haar sympathie, acceptatie, belangstelling en inlevingsvermogen. De therapeut bekritiseerd niet, maar luistert aandachtig naar de cliënt, en probeert te verhelderen wat er gezegd wordt. Door de cliënt volledig te accepteren zoals die is, helpt de therapeut de cliënt zichzelf niet te veroordelen. De cliënt reflecteert samen met de therapeut over gedachten en gevoelens, maar de therapeut biedt geen directe adviezen of oplossingen. Sterker nog, de cliënt bepaald zelf in welke richting het proces van de therapie zich ontwikkeld. Cliëntgerichte therapie wordt daarom ook wel non-directieve therapie genoemd. Alleen als de therapeut het idee heeft dat de ontwikkeling en persoonlijke groei geblokkeerd wordt, zal deze ingrijpen. Ook kan de psychotherapeut klachten of problemen op een andere manier belichten, om zo de cliënt meer inzicht in zichzelf te geven. De cliënt zal worden aangemoedigd stil te staan bij gedachten, om gevoelens en emoties toe te laten, en om deze vervolgens te verwoorden. De psychotherapeut speelt hierbij een ondersteunende rol.

♥

2. “Schemagerichte therapie“ volgens Young

Schemagerichte therapie gaat er van uit dat informatieverwerking een belangrijke rol speelt in het ontstaan en het voortduren van psychische problemen. Verkeerde of eenzijdige interpretaties kunnen leiden tot extreme emoties en probleemgedrag. Disfunctionele schema’s of basisovertuigingen zijn vaak al in de kindertijd ontstaan.

Misinterpretatie van informatie kan gebeuren doordat mensen als kind bepaalde ideeën hebben gekregen over zichzelf, andere mensen en gebeurtenissen waardoor er zogenoemde schema’s van denken zijn ontstaan. Deze kinderschema’s kunnen op volwassen leeftijd nog steeds bestaan omdat ze nooit gecorrigeerd zijn en ze kunnen heel disfunctioneel zijn, dat wil zeggen niet meer kloppend voor de huidige situatie.

Disfunctionele schema’s zijn door hun vroege ontstaan in alle volgende levensfasen actief geweest en hebben hun werking doen gelden. Dit heeft geleid tot een continue herhaling van schemabevestigende ervaringen en een gebrek aan schema-ontkrachtende ervaringen. Juist door deze herhaling van gebeurtenissen zijn disfunctionele schema’s structureel geworden en hebben andere, meer functionele schema’s zich niet kunnen ontwikkelen. Schema’s sturen van jongs af aan het gedrag. De informatie wordt er door geselecteerd en vervormd zodat het past in het schema. De gevolgen van dit gedrag bevestigen het schema weer.

Bron: moeilijke mensen.nl

♥

3. “Rationeel-emotieve therapie”, veelal afgekort als “RET” of “RET therapie”, is een vorm van psychotherapie waarbij wordt uitgegaan van een sterk verband tussen de gedachten en de emoties van mensen. Psychische klachten ontstaan volgens deze theorie niet vanuit een situatie of een gebeurtenis, maar komen voort uit de manier waarop men de situatie of gebeurtenis interpreteert. Volgens Albert Ellis (1913-2007), de grondlegger van Rationeel-emotieve therapie, leeft ieder mens op grond van een systeem van overtuigingen. Dit systeem van overtuigingen, ook wel het ‘belief system’ genoemd, is verantwoordelijk voor onze emoties en gedrag. Wanneer een overtuiging improductief of onjuist is, dan is er sprake van een irrationele overtuiging. Het voornaamste uitgangspunt van RET is dat dergelijke irrationele overtuigingen negatieve emoties en ongewenst gedrag tot gevolg hebben. In rationeel-emotieve therapie leert de cliënt zich bewust te worden van irrationele ideeën, om deze vervolgens te vervangen door meer gezonde, rationele overtuigingen. Deze ontwikkeling in de manier van denken van de cliënt heeft een positieve verandering van de emoties tot gevolg en kan zodoende leiden tot genezing van gedragsproblemen en  psychische klachten. Rationeel-emotieve therapie wordt vaak gezien als vorm van cognitieve therapie omdat het is gericht op het veranderen van het denken. Verschillen met cognitieve therapie zijn er echter ook: bij RET neemt de cliënt een actievere rol aan, aangezien zelfanalyse een belangrijk onderdeel van de therapie is. Doorgaans zal de cliënt in een rationeel-emotieve therapie meer worden uitgedaagd en geconfronteerd dan tijdens cognitieve therapie. Ook is er in RET tot op zekere hoogte aandacht voor het verleden, in tegenstelling tot cognitieve therapie.

♥

4. “Gedragstherapie” is een vorm van psychotherapie die is gestoeld op de theorie dat een groot deel van het menselijk gedrag aangeleerd. Psychische klachten en andere problemen komen vaak voort uit dergelijk aangeleerd gedrag. In gedragstherapie leert men deze disfunctionele gedragingen af. Vervolgens wordt er nieuw, gezond gedrag aangeleerd. De cliënt leert bijvoorbeeld ontspannen te blijven in situaties die voorheen irrationele angst veroorzaakten. Op deze manier kunnen klachten worden verminderd of zelfs verholpen.

In de gedragstherapie wordt er gewerkt vanuit het idee van conditionering. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen klassieke en operante conditionering. Klassieke conditionering wil zeggen dat verschillende prikkels, zoals gebeurtenissen, omgevingen of situaties, aan elkaar gekoppeld worden. Bijvoorbeeld: iemand die eens ‘s avonds in een park beroofd is, kan de beroving koppelen aan de situatie en de omgeving. Het gevolg kan zijn dat diegene een angst ontwikkeld voor het donker en voor parken. Operante conditionering betekend dat gedrag in het verleden is gevormd door de situatie die erop volgde. Bijvoorbeeld: een kind dat telkens straf krijgt als het gaat huilen, kan uiteindelijk gaan huilen als het aandacht wil. Het kan ook proberen nooit meer te huilen, om zo de negatieve prikkel, de straf, te vermijden. Net zoals deze vormen van conditionering worden aangeleerd, kunnen ze via gedragstherapie ook worden afgeleerd.

Gedragstherapie is gericht op het aanpakken van concrete klachten. Daarbij heeft de therapeut een directieve rol: de therapeut bepaald de richting van de therapie en geeft aan hoe de problemen moeten worden opgelost.

 Bron: therapiehulp.nl

♥ 

5. “Interpersoonlijke Therapie” (IPT) is een pragmatische kortdurende therapie, die vaak gebruikt wordt voor de behandeling van depressies.

Het ontstaan van een depressie is vrijwel nooit zomaar. Vaak is er wel een aanleiding te vinden, bijvoorbeeld het overlijden van een naaste, een echtscheiding of andere belangrijke verandering leidt tot het ontstaan van een depressie. Interpersoonlijke Therapie gaat ervan uit dat het ontstaan van een depressie te maken heeft met deze veranderingen in de relatie met belangrijke anderen in uw leven. Door gericht te werken aan het verwerken van verlies en weer vinden van een nieuwe invulling in het leven zullen de klachten verminderen. Van Interpersoonlijke Therapie  is eveneens aangetoond dat deze werkzaam is bij de behandeling van depressie.

Bron: nedkad.nl

♥ 

6. “Creatieve therapie” is een verzamelnaam voor diverse soorten psychotherapie die een beroep doen op de creativiteit die in iedereen aanwezig is. Gevoelens worden tijdens creatieve therapie op non-verbale wijze geuit. Door middel van onder andere muziek maken, toneelspelen, dansen of bijvoorbeeld schilderen, worden gevoelens en problemen uitgebeeld en onderzocht. Het doel van creatieve therapie is het erkennen van problemen en het vervolgens in gang zetten van processen van acceptatie, verandering en persoonlijke ontwikkeling. Het kan inzicht geven in innerlijke conflicten en kan verwerking bevorderen.

Tijdens creatieve therapie is men actief en fysiek bezig met klachten. Het biedt een veilige manier om te experimenteren met het uiten van emoties. Het non-verbale aspect van de therapie creëert wat afstand, waardoor het gemakkelijker wordt om gevoelens bloot te leggen en te delen. Ook kunnen in een beschermde omgeving conflictsituaties worden uitgeprobeerd, en persoonlijke grenzen kunnen worden opgezocht en verlegd. Verder stimuleert het creatief bezig zijn de vatbaarheid voor nieuwe manieren van kijken naar problemen en oplossingen

♥

7. “Psychomotorische therapie” wordt ook wel psychomotore therapie genoemd, en wordt vaak afgekort als PMT. Het is een methode binnen de lichaamsgerichte psychotherapie. In psychomotorische therapie is de cliënt samen met de therapeut bezig met het doen van lichamelijke oefeningen en opdrachten. Hierbij ligt de nadruk op het gebied van lichaamservaring en beweging. Hierbij is het doel van psychomotorische therapie het tot stand brengen van, of bijdragen aan een gedragsverandering waardoor de psychische klacht van de cliënt verminderd of verdwijnt.

Door middel van beweging en lichaamservaring wordt het gedrag van de cliënt onderzocht, en worden er nieuwe ervaringen op het gebied van voelen en denken opgedaan door te experimenteren met ander gedrag. Als bewegingsoefeningen worden sport, spel en dans toegepast. Voor de oefening in lichaamservaring worden verschillende methoden toegepast, zoals ademhalingsoefeningen, ontspanningsoefeningen, en technieken uit bijvoorbeeld de haptonomie, sensory awareness en de bio-energetica. De psychomotorisch therapeut duidt daarbij de signalen die het lichaam van de cliënt afgeeft. Bewegingspatronen, lichaamstaal, ademhaling of lichaamshouding kunnen bijvoorbeeld wijzen op spanningen. Ook wordt er in psychomotorische therapie gelet op hoe de cliënt omgaat binnen de opdrachten, met zichzelf en met anderen.

♥

8. “Dieetmanagement” wordt gebruikt om weer te leren normaal te eten. Wat zijn normale hoeveelheden?,. Wat is een normale eetstructuur, en hoe gevarieerd dient voeding te zijn qua voedingstoffen. Ook wordt gewerkt aan het normaliseren van honger- en verzadingsgevoelens.

♥

9. “(Psycho) Farmacotherapie” is de benaming voor behandeling (therapie) van ziekten en aandoeningen met geneesmiddelen (farmaca). Vaak zal het geneesmiddel door middel van chemische reacties een effect hebben op het biologische systeem. De ziekte of aandoening kan hierdoor gestabiliseerd of genezen worden.
Een arts schrijft het geneesmiddel voor, middels een recept. Hierin bepaalt de arts welke werkzame stof dient te worden gebruikt tegen de desbetreffende aandoening en in welk gehalte, waarna de apotheker aan de hand van dit recept het medicijn mag verstrekken aan de patiënt.

Bron: Wikipedia

♥

“Transactionele analyse” of TA is de term die gebruikt wordt voor de persoonlijkheidstheorie en tevens psychotherapeutische behandelmethode zoals deze is ontwikkeld door Eric Berne in de jaren 50 van de twintigste eeuw.

TA wordt vooral gebruikt om inzicht te krijgen in de achterliggende oorzaken en het ontstaan van een (eet)probleem. Het geeft een helder beeld van hoe iemand over zichzelf, anderen en de wereld om hem heen denkt en hoe dat kan leiden tot een heel eigen systeem van gedragingen, gedachten en gevoelens. Het laat zien hoe een negatief zelfbeeld ontstaat en hoe dit zelfbeeld door bevestiging in stand wordt gehouden.

Volgens de grondlegger van deze theorie trekt ieder mens al in het begin van zijn leven emotioneel gekleurde conclusies. Deze conclusies zijn gebaseerd op de ervaringen die men in de eerste levensjaren opdoet. Op grond van deze conclusies kan men besluiten nemen die de rest van iemands leven van invloed kunnen blijven en waarmee men, zonder dat men zich dit altijd bewust is, in belangrijke mate richting geeft aan zijn eigen levensloop. Dit kan zowel in positieve zin zijn, als in negatieve zin.

Als men zich gaat gedragen naar deze besluiten zullen de besluiten alsmaar bevestigd worden en uiteindelijk tot overtuigingen (scripts) uitgroeien. Zoals bijvoorbeeld. Ik ben niet OK, jij bent niet OK, en de wereld is een slechte plaats om in te wonen. De groei en ontwikkeling zal er door worden belemmerd of er treedt een negatieve ontwikkeling op met allerlei lichamelijke en psychische klachten. Deze mensen kunnen gedrag vertonen waarbij zij zichzelf of anderen schade toebrengen.

Andersom kan natuurlijk ook. Positieve ervaringen leiden tot positieve besluiten en overtuigingen: ik ben OK, jij bent OK en de wereld is een fijne plaats om in te wonen. De groei en ontwikkeling zal er positief door worden beïnvloed: men leert de realiteit op een juiste wijze in te schatten, problemen vroegtijdig te signaleren, oplossingen te bedenken, zodanig dat men zowel goed voor zichzelf als voor anderen zorgt.

Het model maakt van de totale mens een driedeling die bestaat uit: de innerlijke Ouder, het innerlijk Kind en de innerlijke Volwassene. Dit worden de egoposities genoemd. Een ego positie is een geheel van gedachten, gevoelens en meningen met daaraan verbonden gedrag. Ieder mens reageert op zijn omgeving vanuit een van deze posities. Transacties genoemd. Door deze transacties te analyseren leert men veel over de persoon en diens overtuigingen (levensscript).

♥

“NLP” is de afkorting voor Neurolinguïstisch Programmeren. NLP kan gezien worden als een verzameling technieken om een probleemsituatie te onderzoeken en aan te pakken. Hierbij richt NLP zich voornamelijk op concrete emotionele en communicatieve problemen. Aangezien NLP niet gebaseerd is op een specifieke theorie over het ontstaan van psychische klachten, is NLP van oorsprong geen psychotherapie. Toch wordt NLP vaak ingezet als therapeutische methode. Behalve als therapie, wordt NLP onder andere ook in het onderwijs en het bedrijfsleven toegepast, als onderdeel van trainingen en cursussen.

NLP richt zich altijd op de waarneming van een probleem. Volgens NLP is onze waarneming van de wereld om ons heen, en dus ook van onze problemen, altijd subjectief. De waarneming is volgens de NLP theorie als een systeem, waarin sommige elementen van de werkelijkheid op de voorgrond staan, en andere elementen meer op de achtergrond staan of zelfs vertekend zijn. Op deze manier creëert men een eigen model van de werkelijkheid. In NLP leert de cliënt alle elementen uit het systeem te overzien, waardoor er andere manieren van waarneming mogelijk worden. Daarbij probeert men te onderzoeken of er elementen in het systeem zijn die een probleem veroorzaken of in stand houden, doordat ze teveel op de voorgrond of achtergrond staan of vertekend zijn. Als dat het geval is, stelt NLP zich tot doel het systeem opnieuw te ordenen, zodat er een nieuwe balans ontstaat. Zo kan het eigen model van de werkelijkheid worden aangepast, en kunnen problemen worden opgelost door de context ervan te veranderen.

♥ 

“Psychosynthese” is een vorm van individuele psychotherapie met als voornaamste doel het bereiken van een hoger niveau van zelfbewustzijn. Dit bewustwordingsproces kan bijdragen aan de genezing van psychische klachten. Onder andere door middel van het vergroten van de zelfkennis leert de cliënt tijdens psychosynthese meer in harmonie te raken met zichzelf en de omgeving. Daarbij tracht psychosynthese ervoor zorg te dragen dat de cliënt meer innerlijke vrede ervaart. In psychosynthese helpt de psychotherapeut de cliënt om onbewuste gebieden van zichzelf te onderzoeken, teneinde het zelfbeeld te vergroten. Dit heeft een dieper niveau van zelfervaring tot gevolg. Psychosynthese gaat in op de persoonlijke onbewuste motieven van de cliënt, maar ook op de onbewuste invloeden die de omgeving op het leven van de cliënt hebben. Zo wordt er stilgestaan bij de cultuur en de sociale omgeving van de cliënt. Daarnaast gaat men in op existentialistische kwesties, waarbij de therapeut en cliënt samen onder andere reflecteren op de zin van het bestaan. Het doel van psychosynthese is hierbij om de cliënt zichzelf te laten ervaren als deel van een groter geheel in de evolutie en de natuur, waarbij men zich verbonden voelt met het heden, het verleden en de toekomst. Zingeving speelt hierbij wederom een belangrijke rol. Wegens dit zoeken naar betekenis dit het persoonlijke overstijgt, wordt psychosynthese ook wel transpersoonlijke psychologie genoemd.

Psychosynthese beoogt het effect van de samenvoeging, oftewel synthese, van alle niveaus van zelfbewustzijn. Volgens de theorie van psychosynthese ontstaat er vanuit deze toestand persoonlijke vrijheid. Daarmee probeert psychosynthese de cliënt te helpen in de zoektocht naar de kern van de persoonlijkheid, het ‘essentiële zelf’. Behalve als psychotherapie wordt psychosynthese ook in het bedrijfsleven, het onderwijs en in de gezondheidszorg ingezet om mensen te helpen contact te maken met het onbewuste om zo zichzelf en hun levensrichting beter te leren kennen.

♥

“Eye Movement Desensitization and Reprocessing” (afgekort EMDR) is therapeutische interventietechniek die voornamelijk wordt toegepast bij mensen met een postraumatische stressstoornis (PTSS). Deze therapie is ontwikkeld door Francine Shapiro en bestaat sinds eind jaren ’80.

Een essentieel element is het telkens ompolen van de aandacht van links naar rechts naar links enzovoort. Dat kan met oogbewegingen (de therapeut gaat met zijn of haar vingers zo’n 25 cm voor het gezicht van de cliënt heen en weer) of met geluiden (een koptelefoon met een geluid met een links-rechts effect erin) of de therapeut duwt of klopt zachtjes op bijvoorbeeld de linkerknie – rechterknie – linkerknie.

Hoewel er veel wetenschappelijk onderzoek naar is verricht, is nog niet goed bekend waarom EMDR werkt. EMDR wordt vaak toegepast om de vastgelopen verwerking van traumatische ervaringen weer op gang te helpen. Er is veel onderzoek gedaan naar de effectiviteit van EMDR bij met name PTSS. Uit systematische reviews blijkt dat de werkzaamheid van EMDR niet onomstotelijk vaststaat. Onderzoek naar het nut van de links-rechts-effecten binnen deze therapie laat wisselende resultaten zien. Niettemin staat EMDR voor de behandeling van PTSS in de categorie van therapieën met de hoogste effectiviteit.

 ♥ 

 “Mindfulness” is een uitdrukking die afkomstig is uit het angelsaksisch taalgebruik. De oorsprong ligt in het Boeddhisme. Het wordt al duizenden jaren toegepast door aanhangers van allerlei vormen van Boeddhisme. Voornamelijk in het Verre Oosten. Het bestaat uit meditatie en yoga.

In het Westen is het bekend geworden door het werk van onder anderen Thich Nhat Hahn, een Vietnamese monnik die verbannen is en nu in Frankrijk woont en daar onder andere les geeft. Mindfulness wordt toegepast in, onder andere, MBSR en MBCT (verderop in dit artikel).

Mindfulness verwijst naar:

• een vorm van meditatie waarin men zich op een niet-reactieve manier bewust is van de fysieke en geestelijke sensaties en situaties van het moment (“Een zachtmoedige relatie aangaan met wat er zich nu aanbiedt”): bewuste aandacht.
• een levenshouding die zich kenmerkt door acceptatie van onvermijdelijke negatieve en positieve ervaringen: aanvaarding.
• juiste indachtigheid of bewustzijn in de Boeddhistische leer.

Door mindfulness te beoefenen wordt het mogelijk de werkelijkheid te aanvaarden en bewust aandacht te geven aan jezelf en alles om je heen. Leven in het moment. Door het bewust worden en loslaten van automatismen en oordelen, is het mogelijk innerlijke kalmte en rust te bereiken. Het is niet de bedoeling dat je in jezelf keert of transcendeert. Hoewel de term mindfulness verbonden is aan het Boeddhisme, zijn er zeer oude Christelijke mystieke tradities die vergelijkbare (meditatie-) technieken hanteren en ook vergelijkbare ervaringen beschrijven.

Bron: Wikipedia

♥

“Focussen” is het richten van de aandacht op het lichamelijk ervaren van gedachten en emoties. Klachten die in de therapie besproken worden, kunnen op een lijfelijke manier worden ervaren. Door te focussen op de lichamelijke uiting van psychische klachten, kunnen de klachten helder in kaart gebracht worden. Daardoor worden er nieuwe inzichten verworven in problemen en emoties die vaak aanvankelijk alleen vaag aanwezig of moeilijk te omschrijven waren. Het doel van focussen is het beter onder controle krijgen van emoties, door de lichamelijke ervaring van die emoties te leren kennen. Focussen is een vorm van lichaamsgerichte therapie. In plaats van de term focussen wordt ook wel de Engelse vertaling gebruikt: focusing.

♥♥