Testimonial Training HC therapeut (september 2006)
Testimonial training tot HC therapeut (jan 2010)
Ik vond het heel spannend om aan de opleiding tot HC therapeut te beginnen. Wat zou er allemaal op mij afkomen? Wordt het confronterend, ben ik geschikt, heb ik voldoende voorkennis, durf ik op mijzelf te vertrouwen? Allemaal vragen.
Omdat ik net een andere opleiding achter de rug had bij aanvang van de training, stapte ik in een doorgaande flow het Koetshuis in Amsterdam binnen. Maar toch wel een beetje zenuwachtig en mij op dat moment helemaal niet realiserend dat ik meer in mijn “hoofd” zat dan in mijn hart.
De training al volgende merkte ik dat ik een heel bijzondere training aan het volgen was. Door het reflecteren om mijzelf, de groepsfeedback, de stapsgewijze opbouw van de training, de persoonlijke gesprekken, de betrokkenheid van de trainers en medecursisten durfde ik mijzelf kwetsbaar op te stellen, te leren, echt naar mijzelf te kijken en ging ik mij thuis voelen. Ik maakte de reis van mijn hoofd naam mijn hart.
Ik kreeg steeds meer plezier in het volgen van de training, waarbij wel vermeld moet worden dat het hard werken was. Maar de uitkomst van dit harde werken is; nieuw inzicht, meer zelfinzicht en meer vertrouwen in mijzelf waardoor ik, alhoewel ik het heel spannend vind, het aandurf om te gaan starten als HC therapeut!
Omdat ik net een andere opleiding achter de rug had bij aanvang van de training, stapte ik in een doorgaande flow het Koetshuis in Amsterdam binnen. Maar toch wel een beetje zenuwachtig en mij op dat moment helemaal niet realiserend dat ik meer in mijn “hoofd” zat dan in mijn hart.
De training al volgende merkte ik dat ik een heel bijzondere training aan het volgen was. Door het reflecteren om mijzelf, de groepsfeedback, de stapsgewijze opbouw van de training, de persoonlijke gesprekken, de betrokkenheid van de trainers en medecursisten durfde ik mijzelf kwetsbaar op te stellen, te leren, echt naar mijzelf te kijken en ging ik mij thuis voelen. Ik maakte de reis van mijn hoofd naam mijn hart.
Ik kreeg steeds meer plezier in het volgen van de training, waarbij wel vermeld moet worden dat het hard werken was. Maar de uitkomst van dit harde werken is; nieuw inzicht, meer zelfinzicht en meer vertrouwen in mijzelf waardoor ik, alhoewel ik het heel spannend vind, het aandurf om te gaan starten als HC therapeut!
Hesther
Testimonial training tot HC therapeut (jan 2005)
Tijdens mijn opleiding voor cognitieve gedragstherapie in Amsterdam kwam ik in contact met een HC therapeut. Zij inspireerde mij om het werken met eetstoornissen weer op te pakken. Tijdens mijn stageperiode heb ik een jaar gewerkt bij een centrum voor eetstoornissen en vervolgens mijn scriptie over eetstoornissen geschreven. Sindsdien is deze problematiek mij blijven interesseren. Ik merkte hoe deze HC therapeut zich kon inleven in de belevingswereld van cliënten met een eetstoornis, iets wat voor veel therapeuten die er niet bekend mee zijn erg moeilijk kan zijn. Ze vertelde mij over haar ervaringsdeskundigheid bij Human Concern die ze nu inzet om mensen met een eetstoornis te begrijpen en verder te helpen. Via haar kwam ik in contact met Human Concern, een stichting die mij (door het bekijken van de site) erg aansprak vanwege zijn persoonlijke benadering. Na een gesprek, bood Human Concern mij de kans om de opleiding tot HC therapeut te volgen. Dat vond ik heel bijzonder omdat ik zelf geen ervaringsdeskundige ben, maar wel gemotiveerd ben om een eigen praktijk voor eetstoornissen op te gaan zetten.
De training had een prettige en vertrouwde sfeer. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit een training heb meegemaakt waarbij je als groep zo tot elkaar groeit. Ik heb veel geleerd tijdens deze training, zowel over mezelf als over eetstoornissen (in het bijzonder ook van de ervaringsdeskundigheid van anderen). Het is als niet ervaringsdeskundige even je plekje vinden in een groep waar iedereen zijn eigen ervaring deelt met de groep. Door mijn hart open te zetten en mezelf te laten zien heb ik van mijn groepsgenoten veel terug gekregen.
Sinds februari 2007 heb ik samen met vijf anderen de training tot HC Therapeut afgerond en ben ik in maart 2007 begonnen met mijn eigen praktijk in Amsterdam. Het werken binnen een groep van zeer betrokken therapeuten schept een prettig samenwerkingsverband. Je werkt niet alleen voor jezelf, maar ook voor een stichting die zich inzet voor het werken met eetstoornissen en de ontwikkeling hiervan. Mijn collega’s zijn stuk voor stuk enthousiaste mensen waar ik graag deze ervaring als HC therapeut mee deel.
“When you stop learning you start dying” (M. Scott Adams)
Joke
Testimonial training tot HC therapeut (jan 2005)
Na het zien van een spotje op tv kwam ik terecht op deze site van Human Concern. De inhoud van de site sprak mij enorm aan. En met name de visie die Human Concern heeft op de behandeling van eetstoornispatiënten. Ik was op dat moment ongeveer drie jaar genezen van mijn anorexia en volgde de opleiding Maatschappelijk werk. Deze studie had ik gekozen met als doel uiteindelijk in de hulpverlening voor eetstoornispatiënten terecht te komen. Na het sturen van een e-mail naar Human Concern en vervolgens een gesprek, bood Human Concern mij de kans om de opleiding tot HC therapeut te volgen. Het uiteindelijke doel van deze training was voor mij het waarmaken van mijn ideaal; het opzetten van een eigen praktijk met als doelgroep eetstoornispatiënten.
Momenteel ben ik aan het einde van de training. Ik heb tijdens de training ten eerste nog weer meer van en over mezelf geleerd, en ten tweede heb ik geleerd in welke fasen de therapie aan eetstoornispatiënten gegeven wordt.
De training wordt gegeven in groepsverband, dit biedt iedere deelnemer de kans om van en met elkaar te leren. De training laat je nadenken over jezelf als persoon en als therapeut en ook hoe dit samen gaat. Wat zijn jouw valkuilen en wat zijn juist jouw kwaliteiten? Met name wordt er ook ingegaan op de ervaringsdeskundigheid,hoe deze kan worden ingezet en welke voor- en nadelen hiervan zijn te benoemen. Ik heb de training af en toe zwaar gevonden maar zeker ook leerzaam en gezellig. Door mijn ervaringsdeskundigheid, mijn opleiding en de training “HC therapeut” voel ik mij klaar om een start te maken met de hulp aan eetstoornispatiënten.
Hanneke
De training wordt gegeven in groepsverband, dit biedt iedere deelnemer de kans om van en met elkaar te leren. De training laat je nadenken over jezelf als persoon en als therapeut en ook hoe dit samen gaat. Wat zijn jouw valkuilen en wat zijn juist jouw kwaliteiten? Met name wordt er ook ingegaan op de ervaringsdeskundigheid,hoe deze kan worden ingezet en welke voor- en nadelen hiervan zijn te benoemen. Ik heb de training af en toe zwaar gevonden maar zeker ook leerzaam en gezellig. Door mijn ervaringsdeskundigheid, mijn opleiding en de training “HC therapeut” voel ik mij klaar om een start te maken met de hulp aan eetstoornispatiënten.
Hanneke
Testimonial training tot HC therapeut (febr 2007)
Ik heb van jongs af aan problemen met eten gehad. Pas nadat mijn eetbuien op mijn 31ste minder werden en uiteindelijk verdwenen, realiseerde ik me dat ik echt aan een stoornis had geleden. Ik had wel hulp gezocht, maar nooit een succesvolle behandeling gevonden die de link legde tussen mijn gewicht en de onderliggende problematiek. Mijn focus was afvallen, ik keek niet methodisch naar wat er nou echt mis met me was. De hulpverlening trouwens ook niet. Pas toen het beter met me ging, ben ik gaan lezen over eetstoornissen.
Ik kwam op het internet Human Concern tegen. Hun visie sprak me bijzonder aan. Ik had me inmiddels gevestigd als zelfstandig coach en wilde me graag specialiseren in de begeleiding van mensen met een eetprobleem. Ik heb me daarom aangemeld voor de training van Human Concern.
De training leidt je op als ervaringsgerichte therapeut, met name door je eigen proces nog eens nauwkeurig te onderzoeken. In klassikaal verband doorloop je het begeleidingstraject als client, maar ook als therapeut. In de oefeningen wisselden we van rol, zodat je heel snel merkt en voelt wat het verschil in die posities is. Dat vond ik enorm waardevol, want je krijgt een idee van wat de gesprekken en oefeningen met een client doen, maar ook hoe je dat als therapeut het beste kunt begeleiden. De herkenning, het van elkaar leren en de reflectie die we daarop toepasten, waren een zeer effectieve combinatie.
Ik heb “retrospectief” heel veel geleerd over de oorzaken van mijn eigen eetstoornis. Ik had mijn eetbuien altijd alleen maar als zeer negatief ervaren. Dat werd tijdens de training in een ander licht gezet. “ Wat als je het als informatiebron gaat zien? Hoe gaat het plaatje er dan uitzien?”
Ik ontdekte in mijn eigen plaatje weer nieuwe dingen aan de functie die eten altijd voor me had gehad. Bekende gevoelens van verdriet en schaamte werden aangevuld met positieve informatie over mezelf en mijn eetstoornis.
Naast deze persoonlijke ontdekkingsreis leerde ik tegelijkertijd ook veel als therapeut, want ik liep ook mee op de ontdekkingsreis van mijn medestudenten. Beide kanten werden belicht, de positie van client en therapeut vormden een mooi geheel. Daar zit hem voor mij de essentie: door een eetprobleem als onderdeel van een geheel te benaderen, kun je het van alle kanten belichten. En alleen door ergens licht op te werpen, kun je de duisternis laten verdwijnen. Dat is voor mij de basis voor de hulpverlening door Human Concern.
A.
[top]
