Testimonials

Ik heb van jongs af aan problemen met eten gehad. Pas nadat mijn eetbuien op mijn 31ste minder werden en uiteindelijk verdwenen, realiseerde ik me dat ik echt aan een stoornis had geleden. Ik had wel hulp gezocht, maar nooit een succesvolle behandeling gevonden die de link legde tussen mijn gewicht en de onderliggende problematiek. Mijn focus was afvallen, ik keek niet methodisch naar wat er nou echt mis met me was. De hulpverlening trouwens ook niet. Pas toen het beter met me ging, ben ik gaan lezen over eetstoornissen.

Ik kwam op het internet Human Concern tegen. Hun visie sprak me bijzonder aan. Ik had me inmiddels gevestigd als zelfstandig hulpverlener en wilde me graag specialiseren in de begeleiding van mensen met een eetprobleem. Ik heb me daarom aangemeld voor de opleiding van Human Concern.

De training leidt je op als ervaringsgerichte therapeut, met name door je eigen proces nog eens nauwkeurig te onderzoeken. In klassikaal verband doorloop je het begeleidingstraject als cliënt, maar ook als therapeut. In de oefeningen wisselden we van rol, zodat je heel snel merkt en voelt wat het verschil in die posities is. Dat vond ik enorm waardevol, want je krijgt een idee van wat de gesprekken en oefeningen met een cliënt doen, maar ook hoe je dat als therapeut het beste kunt begeleiden. De herkenning, het van elkaar leren en de reflectie die we daarop toepasten, waren een zeer effectieve combinatie.

Ik heb “retrospectief” heel veel geleerd over de oorzaken van mijn eigen eetstoornis. Ik had mijn eetbuien altijd alleen maar als zeer negatief ervaren. Dat werd tijdens de training in een ander licht gezet. “ Wat als je het als informatiebron gaat zien? Hoe gaat het plaatje er dan uitzien?”

Ik ontdekte in mijn eigen plaatje weer nieuwe dingen aan de functie die eten altijd voor me had gehad. Bekende gevoelens van verdriet en schaamte werden aangevuld met positieve informatie over mezelf en mijn eetstoornis.

Naast deze persoonlijke ontdekkingsreis leerde ik tegelijkertijd ook veel als therapeut, want ik liep ook mee op de ontdekkingsreis van mijn medestudenten. Beide kanten werden belicht, de positie van cliënt en therapeut vormden een mooi geheel. Daar zit hem voor mij de essentie: door een eetprobleem als onderdeel van een geheel te benaderen, kun je het van alle kanten belichten. En alleen door ergens licht op te werpen, kun je de duisternis laten verdwijnen. Dat is voor mij de basis voor de hulpverlening door Human Concern.

A

Testimonial

Na mijn Havo ben ik HBO Maatschappelijk Werk gaan studeren, ik wilde mensen begeleiden met problemen. Tijdens het derde jaar besloot ik weer eens aan de lijn te doen. Ik was hier eigenlijk al wisselend mee bezig geweest vanaf mijn negende jaar. Alleen kon ik deze keer niet meer stoppen met afvallen omdat ik me alleen nog maar ‘goed’  kon  voelen als ik weinig tot niks at. Ik viel kilo’s af en raakte in een depressie. Ik besloot te stoppen met de stage en voelde me zelfs genoodzaakt te stoppen met de opleiding omdat ik alleen nog maar bezig was met eten, niet eten, wegen, bewegen, laxeren etc. Het voelde als falen dat ik stopte met mijn opleiding.

Ik besefte dat ik hulp nodig had en ben hiernaar op zoek gegaan. Via een test op internet ontdekte ik dat ik een eetstoornis had. Ik heb me toen aangemeld voor specialistische hulp. Na een jaar intensieve behandeling ben ik vrijwilligerswerk gaan doen in de hulpverlening. Onder andere heb ik nazorgzelfhulpgroepen begeleid. Ik ontdekte langzaam aan dat ik toch heel graag in de hulpverlening verder wilde en steeds sterker werd het verlangen om ooit mijn opleiding maatschappelijk werk  af te maken en dit dan te kunnen combineren met mijn ervaringsdeskundigheid op het gebied van eetstoornissen.

Vier jaar nadat ik was gestopt met de opleiding ben ik alsnog mijn opleiding gaan afmaken. Vlak voordat ons tweede kindje geboren werd, studeerde ik af! Wat was ik blij! Ik besloot het eerste jaar thuis te zijn en voor onze kinderen te zorgen maar ondertussen was ik wel bezig met de vraag wat ik verder wilde. In deze zoektocht ontdekte ik via internet (de opleiding van)  Human Concern! Wauw wat vond ik dat een mooi concept. De visie, de uitgangspunten en de methodiek van stichting Human Concern kon ik me volledig in vinden. Dat was wat ik ooit wilde gaan doen!

Nadat ik eerst twee jaar andere werkervaring opgedaan heb in de hulpverlening ben ik de opleiding bij Human Concern gaan doen. Er kwam eigenlijk een soort droom voor mij uit! De training is heel erg intensief en je komt stil te staan bij jezelf. Vragen als: wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik,  maar ook in hoeverre ben ik ‘los’ van mijn eigen eetstoornis, wat was de functie van mijn eetstoornis, zijn vragen waar ik mee geconfronteerd werd tijdens de opleiding. Ook komt de methodiek van Human Concern uitgebreid aan de orde en oefen je veel gesprekken met je medestudenten.

Ik ben heel erg gegroeid door de opleiding en sta sterker in mijn schoenen dan ooit te voren. Ik ben zo blij dat ik nu eindelijk het werk mag doen waar ik al zo lang van ‘droom’.  Namelijk mijn kwaliteiten en ervaring inzetten om mensen te helpen met een eetstoornis. Ik heb tijdens mijn behandelingen en genezingsproces ervaren dat ik het meeste had aan mensen die echt wisten waar ik het over had, namelijk ervaringsdeskundigen!

A.I.

Testimonial

Vol verwachting stapte ik het leslokaal in. Spannend vond ik het. De training op zich, maar ik voelde ook instinctief aan dat er het een en andere zou gebeuren met mijzelf. Dat klopte ook. Ik werd geconfronteerd met thema’s waarvan ik dacht ze doorlopen te hebben. Niets was minder waar. Ik werd met mijn neus op bepaalde feiten gedrukt. Er ontstond emotionele verwarring bij mij. Maar daarna ook ontwarring en verheldering om weer beter verder te gaan. Mijn bovenkamer is  geordend en veel oude rommel is weggegooid, Bestaande  spullen hebben een nieuw plekje gekregen, zijn beter gerangschikt  en er is nieuw materiaal bijgekomen. Verfrissend !!! Dit hoop ik ook te bewerkstelligen bij de cliënten die ik ga behandelen. Het is een informatieve en verrijkende training gebleken, met veel bruikbaar materiaal, om de problematiek van eetverslavingen aan kunnen  pakken.

I.K

Testimonial

Ruim 10 jaar geleden ben ik in contact gekomen met Human Concern. Om zelf in therapie te gaan. Na verschillende sessies, ben ik gestopt met de therapie. Ik bemerkte bij mezelf dat ik nog niet klaar was om mijn eetstoornis op te geven. Toch werd ergens toen al wel de basis gelegd waar ik later op voortborduurde. Pas vijf jaar later ben ik wederom in behandeling aangegaan om van mijn eetstoornis af te komen. Ergens anders, want ik durfde toentertijd niet meer aan te kloppen bij Human Concern. Terwijl mijn therapeut en het werken met ervaringsdeskundigheid mij altijd heeft geïnspireerd om van mijn eetstoornis te kunnen genezen. Met als uiteindelijke doel: ooit in de hulpverlening te gaan werken, met als voorkeur, behandelen van eetstoorniscliënten. In 2007 was ik uitbehandeld voor mijn eetstoornis en ben ik gestart met de opleidingen Psychiatrische Verpleegkunde en Integratieve Psychotherapie. Drie jaar later, hoorde ik het radio spotje van Human Concern “ervaringsdeskundigen gezocht…” Dat was wat ik wilde!.

In de opleiding heb ik, ondanks het feit dat ik al heel veel over mezelf wist, toch weer veel bijgeleerd. Ook met betrekking tot mijn eetstoornis. Hierdoor kan ik nu ook echt mijn ervaringen als kracht kan inzetten.

HM

Testimonial

Wanneer ik over de opleiding praat met mensen om me heen, betrap ik mezelf erop dat ik het soms therapie noem. Mezelf corrigerend, realiseer ik me dat ik in deze opleiding veel over mezelf heb bijgeleerd. Je bent als hulpverlener je eigen instrument. Er wordt binnen de opleiding veel aandacht gegeven aan Jezelf.

De financiële- en tijdsinvestering is groot, maar ik voel ook direct dat ik me daar niet zozeer mee bezig houdt. Deze opleiding biedt mij zelfontplooiing als persoon maar ook als hulpverlener. Binnen alle facetten van de hulpverlening zal deze opleiding een meerwaarde opleveren in mijn leven en in mijn werk.

JvH

Testimonial

Tijdens mijn opleiding voor Cognitieve Gedragstherapie in Amsterdam kwam ik in contact met een HC therapeut. Zij inspireerde mij om het werken met eetstoornissen weer op te pakken. Tijdens mijn stageperiode heb ik een jaar gewerkt bij een Centrum voor Eetstoornissen en vervolgens mijn scriptie over eetstoornissen geschreven. Sindsdien is deze problematiek mij blijven interesseren. Ik merkte hoe deze HC therapeut zich kon inleven in de belevingswereld van cliënten met een eetstoornis, iets wat voor veel therapeuten die er niet bekend mee zijn erg moeilijk kan zijn. Ze vertelde mij over haar ervaringsdeskundigheid bij Human Concern die ze nu inzet om mensen met een eetstoornis te begrijpen en verder te helpen. Via haar kwam ik in contact met Human Concern, een stichting die mij (door het bekijken van de site) erg aansprak vanwege zijn persoonlijke benadering. Na een gesprek, bood Human Concern mij de kans om de opleiding tot HC therapeut te volgen. Dat vond ik heel bijzonder omdat ik zelf geen ervaringsdeskundige ben, maar wel gemotiveerd ben om een eigen praktijk voor eetstoornissen op te gaan zetten.
De training had een prettige en vertrouwde sfeer. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit een training heb meegemaakt waarbij je als groep zo tot elkaar groeit. Ik heb veel geleerd tijdens deze training, zowel over mezelf als over eetstoornissen (in het bijzonder ook van de ervaringsdeskundigheid van anderen). Het is als niet ervaringsdeskundige even je plekje vinden in een groep waar iedereen zijn eigen ervaring deelt met de groep. Door mijn hart open te zetten en mezelf te laten zien heb ik van mijn groepsgenoten veel terug gekregen.
Sinds februari 2007 heb ik samen met vijf anderen de training tot HC Therapeut afgerond en ben ik in maart 2007 begonnen met mijn eigen praktijk in Amsterdam. Het werken binnen een groep van zeer betrokken therapeuten schept een prettig samenwerkingsverband. Je werkt niet alleen voor jezelf, maar ook voor een stichting die zich inzet voor het werken met eetstoornissen en de ontwikkeling hiervan. Mijn collega’s zijn stuk voor stuk enthousiaste mensen waar ik graag deze ervaring als HC therapeut mee deel.

“When you stop learning you start dying” (M. Scott Adams)

J

Testimonial

Na het zien van een spotje op tv kwam ik terecht op de site van Human Concern. De inhoud van de site sprak mij enorm aan. En met name de visie die Human Concern heeft op de behandeling van eetstoornispatiënten. Ik was op dat moment ongeveer drie jaar genezen van mijn anorexia en volgde de opleiding Maatschappelijk Werk. Deze studie had ik gekozen met als doel uiteindelijk in de hulpverlening voor eetstoornispatiënten terecht te komen. Na het sturen van een e-mail naar Human Concern en vervolgens een gesprek, bood Human Concern mij de kans om de opleiding tot HC therapeut te volgen. Het uiteindelijke doel van deze training was voor mij het waarmaken van mijn ideaal; het opzetten van een eigen praktijk met als doelgroep eetstoornispatiënten.

Momenteel ben ik aan het einde van de training. Ik heb tijdens de training ten eerste nog weer meer van en over mezelf geleerd, en ten tweede heb ik geleerd hoe professioneel mijn eigen ervaring in te zetten.

De opleiding wordt gegeven in groepsverband, dit biedt iedere deelnemer de kans om van en met elkaar te leren. Middels de training wordt je aangezet tot het nadenken over jezelf als persoon en als therapeut en ook hoe dit samen gaat. Wat zijn jouw valkuilen en wat zijn juist jouw kwaliteiten? Met name wordt er ook ingegaan op de ervaringsdeskundigheid, hoe deze kan worden ingezet en welke voor- en nadelen hiervan zijn te benoemen. Ik heb de training af en toe zwaar en intensief gevonden maar bovenal leerzaam en gezellig. Door mijn ervaringsdeskundigheid, mijn opleiding en de training “HC therapeut” voel ik mij klaar om een start te maken met de hulp aan eetstoornispatiënten.

H.