Facebookpagina Human Concern Twitteraccount Human Concern Youtubekanaal Human Concern Instagramaccount Human Concern Google Plus Human Concern LinkedIn Human Concern
Scroll naar boven
Human Concern Blog
< Terug naar overzicht

Blog: "Ik wil op eigen benen staan"

Blog: 30 aug 2016

Kirsty (22) blogt over de grote verandering in haar leven

De dag dat ik voor de klinische boost-behandeling Be-LeeF! naar Portugal vertrok, zei ik nog in mezelf: Dag kamer, tot over vier weken. Deze kamer staat in mijn ouderlijk huis waar ik met mijn ouders, broer en onze hond al twintig jaar woon. Een aantal jaar geleden is ook mijn eetstoornis bij ons ingetrokken. Op deze plek heb ik het prima. Ik ben er van alle gemakken voorzien, het reizen naar de universiteit is qua tijd en afstand te doen en daarnaast vormt mijn familie al een paar jaar mijn volledige sociale cirkel. Of, beter gezegd, vormde. Verleden tijd.

Want nu kies ik voor verandering: ik wil mijn ouders loslaten en op eigen benen gaan staan.

Kracht en inzicht door Be-LeeF!
Deze behandeling heeft mij zoveel inzichten en kracht gegeven: ja, ik leefde op de automatische piloot; ja, ik wil gaan ontdekken wie ik eigenlijk ben; ja, ik klampte me teveel aan mijn ouders vast; ja, ik wilde hen meer gaan loslaten.. maar hoe doe je dat als je je al die jaren zo hebt vastgehouden aan je ouders?

Eerder heb ik dit verlangen naar een ander, zelfstandiger en ook socialer leven niet gevoeld of willen voelen. Ik had al het veel te druk, vond ik, en ik had het ook gewoon niet nodig. Nu weet ik dat dit mijn eetstoornis was, die mij dit liet denken. Natuurlijk speelde af en toe de behoefte op om net als andere leeftijdsgenoten gezellig ergens een drankje doen of een keer op stap of op vakantie te gaan, maar ik had enerzijds de mensen niet meer om mij heen en wist anderzijds gewoon niet waar ik moest beginnen om nieuwe contacten te leggen. De afgelopen jaren ben ik al mijn vrienden verloren. Door de eetstoornis, maar ook door mijn onvermogen om me te binden aan mensen. Mijn pestverleden heeft wat littekens achtergelaten. Ook mijn negatieve zelfbeeld zat behoorlijk in de weg.

Daarnaast speelde nog een andere factor mee bij het uit huis gaan: want wat gaat er gebeuren als ik thuis meer ga loslaten? Ik heb mij lang verantwoordelijk gevoeld om het daar allemaal op de rit te houden. Het was dan ook nooit in mij opgekomen om op mezelf te gaan wonen.

Weer een nieuwe stap
Een concreet antwoord heb ik niet op de vraag hoe ik mijn ouders kan loslaten en dit is oké. In de afgelopen weken heb ik een week op het huis van m’n oom en tante gepast. Ineens alleen een huishouden runnen in een vrij onbekende omgeving. Het eerste weekend dacht ik wel: wat doe ik mijzelf aan? Ik kan dit niet en wil ik dit eigenlijk wel? Gaandeweg groeide mijn zelfvertrouwen en dat gaf mij een enorme kick. Erna kon ik op het volgende huis gaan passen, ditmaal mijn eigen huis. Mijn ouders gingen op vakantie naar het buitenland. Weer een nieuwe stap. Ik vond het een gek idee dat ik niet even bij hen langs kon gaan en werd steeds verdrietiger. Ik voelde hoe mijn eenzaamheid echt bloot kwam te liggen. Ook dit kon ik laten zijn.

Inmiddels woon ik weer met mijn ouders onder één dak (ook dit was weer wennen) en de komende tijd ga ik “op kamers” in mijn eigen huis. Dit houdt in dat ik een eigen slaap- en woonkamer heb binnen het huis, echt een eigen plekje en als ik dit wil, kan ik een beroep op hen doen op of in contact zijn. Of dit de juiste vorm is mij en voor mijn ouders, kan ik nu nog niet zeggen. Wellicht is dit een oplossing voor de komende tijd om de vervolgstappen te zetten in mijn loskom-proces, wellicht ook niet. Het hoort er allemaal bij, het niet weten of iets de juiste keuze is. Ik leer hierdoor dingen los te laten en te gaan ervaren in plaats van vooraf al te willen weten of iets een juiste keuze of oplossing is.

Ik leer ernaast ook dat ik naar mijn eigen behoeften en gevoelens mag luisteren, deze wijzen mij als het ware de weg. Die overigens ook wegversperringen kent. Hoe moet ik in hemelsnaam verdergaan?, heb ik mezelf al meerdere malen afgevraagd. Juist op dit soort momenten moet ik even stilstaan en me herinneren welke weg ik al heb afgelegd, zodat ik de motivatie weer vind om verder te gaan. Juist van het vallen, leer ik heel veel en het opstaan geeft mij kracht, want zie je wel, ik kan het wel!

Ik heb ook een beeld dat mij enorm helpt. Dan zie ik een plek in Portugal voor me, met weids uitzicht. Dit uitzicht betekent voor mij vrijheid, een weg zoeken in het onbekende en hierbij gaan ontdekken wie ik zelf ben, maar wel met de wetenschap dat mijn ouders mijn terugvalbasis zijn en blijven.

Deze reis maak ik niet alleen!
Want deze reis maak ik niet alleen, nee, dat zou ik niet kunnen. Ik maak deze reis met dierbare mensen, zoals mijn broer, mijn schoonzusje, de Be-LeeF!-medecliënten, -therapeuten én mijn ouders. Ik vind het nog lastig om anderen om hulp vragen. Ben zo gewend alles alleen op te lossen. Maar ik kan je vertellen dat het heel fijn is om te voelen welke hulp ik nodig heb, om hulp te vragen en de hulp ook te aanvaarden. Het helpt gewoon om even een knuffel te krijgen, bij iemand uit te huilen en advies of bevestiging vragen. Kan ik daarna weer verder met mijn reis.

En sommige dingen zal ik nog niet kunnen en zal ik me nog een keer aan stoten. Het belangrijkste is dat ik weet waar ik naar toe wil: op eigen benen staan en uiteindelijk daarmee beetje bij beetje mijn eetstoornis loslaten.

Zie mij! En jou?
Slechts een aantal weken geleden had ik nooit kunnen denken dat ik deze stappen zou zetten. Voorheen overkwamen veranderingen me meer, net zoals het leven eigenlijk. En zie mij nu. Dit geeft vertrouwen. Ook aan anderen, hoop ik. Want als ik het kan…

Ik wens je heel veel succes met jouw weg naar verandering.


Kirsty.

Reacties

Deel je ervaringen en lees die van anderen

Deel deze pagina

Captcha

Contactgegevens & Vestigingen

Human Concern

T 020 - 610 6224
F 084 - 836 27 59
E info@humanconcern.nl

Amsterdam

  Baden Powellweg 305 M
  1069 LH Amsterdam
T 020 – 610 6224
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Bilthoven

  Rembrandtlaan 22-a
  3723 BJ Bilthoven
T 030 - 711 6125
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Zwolle

  Emmawijk 7
  8011 CM Zwolle
T 038 – 711 4018
F 038 – 711 4019
E officezwolle@humanconcern.nl

Den Haag

  Emmapark 3
  2595 ES Den Haag
T 070 – 450 0494
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl