Facebookpagina Human Concern Twitteraccount Human Concern Youtubekanaal Human Concern Instagramaccount Human Concern Google Plus Human Concern LinkedIn Human Concern
Scroll naar boven
Human Concern Blog
< Terug naar overzicht

Blog oud-cliënt Liza: Straalangst

Blog oud-cliënt Liza: Straalangst 18 okt 2016

“Waar je ook gaat, daar ben je”

Laatst kwam er via Facebook een artikel voorbij met de kop: ‘Heb jij Straalangst?’ In andere woorden: ben jij bang jezelf maar ook de leuke dingen des levens, te omarmen? Ik moet nog iedere dag aan dit schrijven denken.

Mij werd gevraagd of ik wilde schrijven over de Innerlijke Criticus en mijn ervaringen met deze. Ha, the old ball and chain! Dat wilde ik wel. Tegelijkertijd vond ik dat ik een heel positief, inspirerend stuk moest schrijven, als oud-cliënt zijnde. Het ging direct van Blij naar Angstig zijn.

Door: oud-cliënt Liza Rae

“Wat als je niet luistert?”
Denk jij wel eens na over wat dat stemmetje nou eigenlijk is? De stem die zegt dat je zus en zo moet doen. Die je vertelt wat wel en niet mag. Wat goed, of fout is. Beter, of slechter, slimmer of mooier, zoals het hoort en hoe vooral niet. En vraag jij jezelf dan wel eens af waar dit stemmetje – of zeg maar gerust deze Grote Boze Stem – eigenlijk vandaan komt? Als je bij Human Concern in behandeling bent, vermoed ik van wel. Mij werd tijdens therapie vaak een spiegel voorgehouden. “Van wie mag je dat niet?” Of: “Wie zegt dat dan?”

Nog lastiger. “Wat gebeurt er dan als je niet luistert (naar de eetstoornis)?” En, zo vond ik, de moeilijkste vraag: “Wat zou er gebeuren als je het (puntjepuntjepuntje vul maar in) wél doet?”

Stilte. Ik ben nog steeds vaak bang.

We worden allen, de een meer dan de ander, gevormd door ervaringen en de meningen van de mensen om ons heen, maar ook door wat we lezen, zien, horen zeggen. We dragen mooie dingen mee: prachtige, troostende en hartverwarmende momenten. Maar ook Zware. Pijnlijke. Vermoeiende. Naast deze ervaringen en ruis uit de omgeving, vormen we onze eigen mening en overtuigingen. Zoals je vroeger vurig geloofde dat je de overkant van de sloot kon halen (en, lukte het?), geloof je vandaag misschien best dat je goed kan tekenen, of dat jij je werk goed doet. Je gelooft ook heel wat meer. Er zijn dingen die jij jezelf vertelt, nou, daar zou het jongetje of meisje dat je ooit was stokstijf van aan de kant blijven staan, denk je ook niet?

Grote sprong
Twee weken geleden vloog ik met mijn Ierse Lief naar Noord-Ierland. Over een grote sprong gesproken. Naast samenwonen in een ander land, had en heb ik Grote Plannen. Nu komt dat boek er wél. Kan ik écht een nieuwe blog beginnen. Ga ik heel goed eten. Veel meer lezen. Elke dag lang wandelen. Relaxed zijn, altijd, en Heul Lief! Ja. Hier, zo wist ik, met mijn Lief aan mijn zijde, begon ik opnieuw.

Een poosje terug kocht ik het boek “Waar je gaat, daar ben je”, over meditatie in het dagelijks leven. Sufferd dat ik ben, ben ik juist dat boek vergeten. Je neemt jezelf altijd mee. Ik plak nog steeds overal ‘ja, maar’ achter.

Het meisje dat ik was, had ongetwijfeld gesprongen, toen. Maar de vrouw die ik vandaag ben, zij draalt en drentelt nog onrustig langs het water. In plaats van te springen, bouwt ze bruggen in haar hoofd. Dat is óók een manier. Als je daadwerkelijk overgaat tot handelen, it is. Maar iets houdt mij tegen daadwerkelijk te gaan. Stiekem weet ik al heel lang, wat.

Mijn therapeute omschreef dat ooit eens zo mooi: “Jij hebt al die eisen en gedachtes over jezelf en wat je moet, en die vormen een ENORME BERG. Daar sta je dan, onderaan, te turen naar die berg die alsmaar groter wordt. Zo wordt die eerste stap zetten wel heel moeilijk, he?”.

De eetstoornis legt mij misschien niet meer van alles en nog wat op. IK, doe dat nog wel.

Waarom nemen we de schadelijke en negatieve gedachtes wel klakkeloos aan, maar zijn de goede er om te wantrouwen en te negeren?

Bang voor mijzelf
Ik besef me, nu ik daadwerkelijk weer naar mijzelf en de afgelopen tijd durf te kijken, dat mijn angst voor gevolgen en eventuele meningen van anderen al het plezier wegneemt uit dit moment. Maar misschien ben ik nog wel het aller-, allerbangst voor mijzelf. Ik hoor continue een stemmetje dat dingen mompelt en in twijfel trekt. Terwijl de tijd vliegt, ben ik zo slechts vluchtig onderdeel van al het moois in mijn leven. Wat verdrietig. En onnodig.

Kom op, Lies.

De eetstoornis loslaten vereiste moed om mezelf te (her)ontdekken. Schrijven en verder gaan met mijn leven eist opnieuw van mij dat ik mijzelf laat zien. Heb ik ‘straalangst’? Is dat waarom ik zoveel dingen van mijzelf moet? Immers, zolang je bezig bent met andere dingen… Of ben ik gewoon een angstig persoon? Het klinkt misschien zo, maar dat denk ik toch niet. De wereld is een speelveld, en als het op anderen aankomt is geen droom mij te groot. Zolang het niet de mijne is, dan. Want ik geloof bepaalde dingen, en deze overtuigingen houden mij met twee voetjes stevig – daar bij die sloot – in de modder vast. Maar hey, ooit geloofde ik ook dat ik nooit beter zou kunnen worden… Ik weet dat ik alles heb geleerd uit mijn tijd met eetstoornis, kan inzetten nu. Door mijzelf tijd te geven, maar ook over te gaan tot handelen. Door kleine doelen te stellen, en mezelf niet af te straffen als iets niet lukt of gaat zoals ik had bedacht. En misschien, op dit moment nog wel toepasselijker, door mezelf te vertellen dat ook mijn dromen en ambities haalbaar zijn. ‘Ja, maar’, is echt niet nodig.

Wereld van mogelijkheden
De vraag of ik wilde schrijven over de Innerlijke Criticus had voor mij niet op een beter moment kunnen komen, maar sorry. Geen groot, inspirerend schrijven van mij. Wel een eerlijke wirwar van woorden. Het leven na de eetstoornis is ook niet altijd rozengeur en maneschijn. Maar hoe fijn is het om de ruimte te hebben het wel zelf in te richten? Mijn tijd bij Human Concern heeft mij een wereld van mogelijkheden gegeven, zoveel handvaten die ik nog iedere dag gebruik. Zo ver ben ik al gekomen. Wie weet waar ik kom als ik mezelf gewoon eens laat zijn.

Liza Rae

Lees meer blogs of ervaringsverhalen.

Foto's Blog oud-cliënt Liza: Straalangst

Blog oud-cliënt Liza: Straalangst

Blog oud-cliënt Liza: Straalangst

Blog oud-cliënt Liza: Straalangst

Blog oud-cliënt Liza: Straalangst

Reacties

Deel je ervaringen en lees die van anderen

Deel deze pagina

Captcha

Contactgegevens & Vestigingen

Human Concern

T 020 - 610 6224
F 084 - 836 27 59
E info@humanconcern.nl

Amsterdam

  Baden Powellweg 305 M
  1069 LH Amsterdam
T 020 – 610 6224
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Bilthoven

  Rembrandtlaan 22-a
  3723 BJ Bilthoven
T 030 - 711 6125
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Tilburg (nieuwe locatie per oktober 2017)

  Berglandweg 32
  5022JB Tilburg
T 020-6106224
F
E info@humanconcern.nl

Den Haag

  Emmapark 3
  2595 ES Den Haag
T 070 – 450 0494
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Zwolle

  Emmawijk 7
  8011 CM Zwolle
T 038 – 711 4018
F 038 – 711 4019
E officezwolle@humanconcern.nl