Facebookpagina Human Concern Twitteraccount Human Concern Youtubekanaal Human Concern Instagramaccount Human Concern Google Plus Human Concern LinkedIn Human Concern
Scroll naar boven
Human Concern Blog
< Terug naar overzicht

Ervaringsprofessional Teun: Man met eetstoornis: waar ben je?

Ervaringsprofessional Teun: Man met eetstoornis: waar ben je? 01 dec 2016

Doe ik het of doe ik het niet? HC-Ervaringsprofessional Teun Remij (27) hield zijn tikvinger aarzelend stil boven de enter-toets. Dit bericht op Facebook stond gelijk aan een publieke coming out, maar dan als man met een eetstoornis-verleden. Met dit linkje naar zijn ervaringsverhaal in de Telegraaf zou hij veel in beweging zetten… Waarom wil ik dit?, vroeg hij zich nogmaals af. Omdat ik me wil uitspreken voor de man met de eetstoornis, omdat de eetstoornis me heeft gemaakt tot wie ik ben en, heel belangrijk: dankzij de hulp die ik heb gekregen, heb ik zoveel meer plezier in het leven… Enter.

Op 15 oktober vertelde hij zijn verhaal in het magazine van De Telegraaf. Over zijn depressie als tiener, over zijn niet-eten als uitingsvorm, over de grote somberte die vaak schuilging achter het clownsmasker. Maar ook over zijn weg omhoog, over het in contact komen met zijn lichaam en zijn gevoel en over zijn bijzonder prettig baan sinds mei 2016: het bijstaan van mensen met een eetstoornis voor Stichting Human Concern. De reacties? “Die waren hartverwarmend”, vertelt Teun. “Zowel bekenden als onbekenden stuurden positieve berichten. Zo ook een jongen, die me schreef dat mijn verhaal veel voor hem betekende. Zelf heeft hij ook een eetstoornis, iets waarover hij nog niet wilde vertellen. Ik weet zeker dat er veel meer jongens en mannen zijn zoals hij en ik. Maar bij een man wordt niet snel aan een eetstoornis gedacht.”

“Ik heb me ook pas later gerealiseerd dat er bij mij sprake was van een eetstoornis. Alles werd geweten aan de depressie die zich rond mijn veertiende openbaarde. Een aantal jaar eerder scheidden m’n ouders, iets wat me totaal uit het veld sloeg. Ik wist hier niet mee om te gaan en ben fanatiek gaan zorgen voor mijn ouders en drie zusjes. Als zij het maar goed hadden. Het pleasen had ik tot een kunst verheven. Maar wie ik zelf was? Wat ik voelde? En wat ik belangrijk vond? Hier stond ik niet bij stil tot de somberte me in z’n greep kreeg en het me niet meer lukte om m’n gevoelens te handelen. Niet-eten hielp wel. Dit vlakte m’n verdriet af. Bijna dagelijks viel ik flauw van zwakte, waardoor ik de aandacht kreeg waarnaar ik zo verlangde. Een sociaal leven had ik nauwelijks nog. Na school trok ik me terug achter m’n computer of PlayStation.”

Er lagen nog thema’s
“Op een dag voelde ik dat het zo niet langer kon. Ik vertelde wat er speelde aan m’n mentrix en dankzij haar kordate optreden kreeg ik al snel de hulp dit ik nodig had via Jeugdzorg en het maatschappelijk werk. Door veel te praten met m’n ouders en mijn hulpverlener ging ik me beter voelen en zocht ik steeds minder een uitweg in niet-eten. Na zo’n twee jaar was mijn eetpatroon genormaliseerd.”

“Toneel is sinds mijn jeugd een uitlaatklep voor me geweest. Verder heb ik altijd een fascinatie voor de psychologie van de mens gehad. De opleiding Dramatherapie paste me dan ook helemaal. Maar in het eerste jaar merkte ik dat ik zelf nog thema’s had liggen die om aandacht vroegen. Ik ontdekte grote boosheid achter m’n verdriet, ervoer eenzaamheid en merkte dat ik de scheiding van mijn ouders niet helemaal verwerkt had. Met hulp van een dramatherapeut en een psychomotorische therapeut leerde ik m’n lichaam weer verstaan. Door mijn sensitiviteit kon ik alles wat ik voelde vaak niet in woorden ‘vangen’. Ik kon mezelf beter uitdrukken in creativiteit en beweging. Daarom sloten de lichaamsgerichte therapieën zo op mij aan. Gaandeweg begon ik mijn gevoelens serieus te nemen en was mijn hoofd niet langer de baas over mijn bestaan. Het langst heeft het geduurd om mijn armen en handen te voelen. ‘Deze staan symbool voor doen’, zei mijn therapeute. En jij hebt je machteloos gevoeld rondom de scheiding, je hebt het gevoel gehad dat je niets kon doen.’”


Compassie voor mezelf
“In die periode ervoer ik ook hoe groot m’n angst was om mensen te verliezen. Dus daarom voelde ik altijd de behoefte om de vrolijke en grappige Teun uit te hangen. Aan niemand vertelde ik over het verdriet dat soms bezit van me nam. Alsof mensen dit wilden horen. Het mocht er gewoon niet zijn. Door deze therapie heb ik mezelf veel beter leren kennen en sta ik bewuster in het leven. Ik weet beter wat ik kan én wat ik niet kan en accepteer dit. Ik voel compassie voor mezelf en dit voelt zoveel prettiger dan tien jaar geleden, waarin ik steeds niet kon voldoen aan het plaatje dat ik van mezelf had geschetst. Ik ben echt gelukkig en zit als Ervaringsprofessional/dramatherapeut bij Stichting Human Concern helemaal op m’n plek. Ik leer hier elke dag bij en dat voelt goed. Mijn eigen onzekerheid ontmoet ik hierdoor ook geregeld, maar hier durf ik open te zijn. Dit maakt me bovendien mens: een oké mens.”

“Wat mijn ouders vonden van mijn coming out? Zij vonden het spannend voor mij, maar waren vooral heel trots. Het mooie is dat dit verhaal ervoor heeft gezorgd dat we als gezin opnieuw in gesprek zijn gegaan over de scheiding en hoe we binnen ons gezin omgaan met emoties: zo ontstaat er steeds meer openheid en dit vind ik zo gaaf.”


Wanneer mogen alarmbellen gaan rinkelen bij mannen?
“Ik kan het iedereen aanraden om hulp te zoeken voor je eetstoornis. Zeker ook jongens en mannen. Ik hoop eraan bij te dragen dat er sneller alarmbellen gaan rinkelen bij naastbetrokkenen en hulpverleners. Als een man zich somber voelt bijvoorbeeld, niet tevreden over zichzelf en tegelijkertijd niet, juist heel veel of alleen gezond eten nuttigt. Of als iemand vaak met eten sjoemelt, en smoesjes heeft om niet te eten. Schaam je hiervoor niet, wil ik hun zeggen. Het is geen ‘vrouwenziekte’. Men schat in dat zo’n tien procent van de bevolking aan een eetstoornis lijdt en dat hiervan vijf tot tien procent man is. Er zijn dus veel meer mannen zoals ik. De weg naar boven heb ik bij tijden als zwaar en verdrietig ervaren, maar heeft me bovenal gemaakt tot wie ik nu ben. En daar ben ik heel tevreden mee!”


Chatsessie met Teun op ikookvanmij
Wil je eens (anoniem) van gedachten wisselen met Teun? Of juist je gevoelens delen? Op ons forum ikookvanmij houdt Teun binnenkort een
chatsessie speciaal voor jongens en mannen.

Lees meer over mannen en een eetstoornis.

Lees het ervaringsverhaal van Teun.

Reacties

Deel je ervaringen en lees die van anderen

Deel deze pagina

Captcha

Contactgegevens & Vestigingen

Human Concern

T 020 - 610 6224
F 084 - 836 27 59
E info@humanconcern.nl

Amsterdam

  Baden Powellweg 305 M
  1069 LH Amsterdam
T 020 – 610 6224
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Bilthoven

  Rembrandtlaan 22-a
  3723 BJ Bilthoven
T 030 - 711 6125
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Tilburg

  Berglandweg 32
  5022JB Tilburg
T 013-2053005
F
E info@humanconcern.nl

Den Haag

  Emmapark 3
  2595 ES Den Haag
T 070 – 450 0494
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Zwolle

  Emmawijk 7
  8011 CM Zwolle
T 038 – 711 4018
F 038 – 711 4019
E officezwolle@humanconcern.nl