Facebookpagina Human Concern Twitteraccount Human Concern Youtubekanaal Human Concern Instagramaccount Human Concern Google Plus Human Concern LinkedIn Human Concern
Scroll naar boven
Human Concern Blog
< Terug naar overzicht

Superleesfoods van Lisa

Superleesfoods van Lisa 25 mei 2016


Columns, tompouces en de moraal van het verhaal: eet je vrij!

Op 10 mei is een column van mij geplaatst in Metro Nieuws (!), getiteld ‘Tompouce vs. Superfood’. Deze schreef ik nadat ik in de sportschool iets opmerkelijks hoorde. “We zijn met Koningsdag gewoon open, dus mocht je spijt hebben van je oranje tompouce, dan kun je komen sporten.” En dat terwijl ik net zo blij ben te kunnen eten zonder schuldgevoelens en me had voorgenomen om na zes jaar anorexia en dus zes jaar zonder oranje tompouces, er dit jaar wel één te eten. Ik vond deze opmerking zo raar, omdat ik nu weet hoe je wél gezond kunt omgaan met eten en dat alleen maar gezond eten helemaal niet zo gezond is. Juist omdat ik zes jaar lang heb gezien - en aan mijn lichaam gevoeld heb - wat niet gezond is. Twee uiteenlopende reacties op mijn column

Maar nu komt het: afgelopen week keek ik toevallig op de website van Metro nieuws, toen ik ineens de column ‘Tompouce gedoe’ zag. Mijn hart klopte in mijn keel! Deze column bleek een reactie te zijn op: ‘Wel spijt’: nog een spin-off van mijn stukje. Eenmaal aan het lezen, viel mijn mond steeds verder open. Waar mijn hart inmiddels zat, weet ik niet eens meer. Meneer ‘Wel spijt’ zei "dat je je wel schuldig moet voelen na het eten van bijvoorbeeld een tompouce en na afloop alleen maar denkt aan dat uurtje op de crosstrainer want zo werkt dat toch."

De schrijver van 'Tompouce gedoe' maakte hier kordaat korte metten mee. Wie hij is, weet ik niet, maar ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden: "Het feit dat je Lisa opnieuw oproept om zich wel schuldig te voelen over dat beetje vet zegt meer over jou dan over haar. Het is extreem ontactisch - je duwt haar terug naar haar denkwijze van vroeger met de anorexia. Je bent zelf degene waar Lisa het over heeft: de onbekende met een mening over eten. Je bent de stem die haar weer schuldig wilt laten voelen. Je bent de stem die ze na zes jaar eindelijk heeft afgezworen, jij bent de stem die weer oordeelt. Maar zij durft weer te eten, gaat er gezond mee om, nu jij nog."

Ik was net een stuk chocola aan het eten Ik had echt net een stukje chocolade op toen ik dit allemaal las. Maakt dat wat uit? Ja, of eigenlijk nee, niet meer. Zes jaar lang heb ik namelijk mijn eten of eigenlijk niet-eten gekoppeld aan van alles: aan mijn gevoel, aan de gevoelens van anderen of wanneer er dingen mis gingen. Hierdoor lukte het me niet om bij mezelf te blijven en kon ik alleen nog maar luisteren naar mijn eetstoornis stemmetje. Nu ik aan het herstellen ben, merk ik dat ik juist naar mezelf mag luisteren. Voor het eerst durf ik echt op mezelf te vertrouwen en voel ik dat ik hier beter door word.

Het gaat nu gelukkig goed met me en ook vind ik dat ik overwinningen moet vieren. Zo ga ik er een traditie van maken om na elke overwinning een Anna-Nina armbandje voor mezelf te kopen. Hoeveel armbandjes kun je eigenlijk om één arm dragen? Ik ben namelijk niet van plan om te stoppen met mijn overwinningen. Dus of het nou chocola of een tompouce is of misschien gewoon een appel, het maakt niet uit wat je eet, zolang je het maar niet gaat koppelen aan iets oneigenlijks, of je zelfs schuldig gaat voelen. En als het even moeilijk is, gewoon kijken naar een arm vol met armbandjes!



Reacties

25 mei 2016 Louisa

Het vervelende in deze maatschappij is, dat iedereen maar denkt alles te kunnen zeggen, overal een mening over te moeten hebben, zonder eerst eens te bedenken, wat die reactie of mening teweeg kan brengen. Ik vind Lisa enorm moedig om een column over haar anorexia te schrijven en het dan ook aandurft om te reageren op deze twee zeer uiteenlopende meningen. Fantastisch, dat er toch nog wel mensen zijn, die de moeite nemen om een column echt goed te lezen en begrip te tonen voor de schrijver, in dit geval schrijfster. Blijf naar die armbanden kijken en ik hoop, dat het jou gegund wordt om met eten om re gaan, zoals jij wilt. Waarom zou je je in hemelsnaam schuldig moeten voelen? Dat heb je al veel te lang gedaan.


Deel je ervaringen en lees die van anderen

Deel deze pagina

Captcha

Contactgegevens & Vestigingen

Human Concern

T 020 - 610 6224
F 084 - 836 27 59
E info@humanconcern.nl

Amsterdam

  Baden Powellweg 305 M
  1069 LH Amsterdam
T 020 – 610 6224
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Bilthoven

  Rembrandtlaan 22-a
  3723 BJ Bilthoven
T 030 - 711 6125
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Zwolle

  Emmawijk 7
  8011 CM Zwolle
T 038 – 711 4018
F 038 – 711 4019
E officezwolle@humanconcern.nl

Den Haag

  Emmapark 3
  2595 ES Den Haag
T 070 – 450 0494
F 084 - 836 2759
E info@humanconcern.nl

Groningen

  ntb ntb
  ntb ntb
T ntb
F ntb
E info@humanconcern.nl